Glade hjul - prosjektbeskrivelse

Les vår blogg fra:

Afghanistan Australia Burundi Egypt India Irland Isle of Man Kongo Nederland Nord-Irland Norge Skottland Sverge Zambia Zimbabwe

 

Les i bloggen vår om:

Bøker Dykking Foto Fotturer Friluftsliv Jakt og fiske Judo Kajakk Mat og drikke Ski Sykkel Trening



 




Helsport

Kokatat

 



Vil du ha denne plassen?
Kontakt oss

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Tynne lefser fra Setesdalen

Dei fleste har si eiga lefseoppskrift
- Gro Nomeland (i boka: Gamle mattradisjonar frå øvre Setesdalen)

 

Siden Birgit ikke har troa på at de fleste har sin egen lefseoppskrift, deler hun her sin lefseoppskrift på tjukke lefser som hun har arvet etter sin Gome i Bykle

Tynne lefser

  1. Ca 25 poteter kokes med skallet på og skrelles deretter mens de er lunkne. De setters bort natten oveer dekket med et håndkle. De males deretter på kjøttkvern
  2. Lag graut:
    • 3 liter melk (2 liter helemelk og 1 liter lettmelk)
    • 3 dl fløte
    • 1 1/2 dl 20% rømme
    • 5 1/2 dl hvetemel
    • 2 1/2 dl semulegryn
    • Kokes i ca 5 minutter og settes kalt over natten
  3. Malte poteter, graut og vikingemelk blandes slik at man får en deig som det går an å kjevle fryktelig tynt. Kjevl deretter lefsene fryktelig tynne og stek dem på en stor takke.
  4. Før lefsene serveres må de bløytes: Legg dem en times tid i våte kjøkkenhåndklær. Smør deretter med smør og sukker

 


Lefser

- utdrag fra Gro Nomeland sin bok; Gamle mattradisjonar frå øvre Setesdalen:

[....] og smak og behag kan sjeldant diskuterast. Dei fleste er som myrsnipa og tykkjer best om sine egne - anten der er avkom eller lefser. Lefsene i Bykle vert strødde med sukker. Men det er temmeleg sikkert etter påverknad utanfrå og også for å markere betre råd (økonomi) enn i eldre tid. Men lefsene i Valle skal ikkje ha sukker. Sukker vert i Valle sedd på som eit simpelt pålegg og må ikkje brukast når det skal vere eit topp produkt - som t.d. lefser til gjestebod. Så har då i alle år valldølane halde meir på gamle tradisjonar. Dei har vore meir seg sjølve og trudd meir på seg sjølve. Dei har vore seg sjølve nok, seier byklararne. Men ein bete, spesielt ein høyskogsbete eller ein bete til niste når ein hadde ein hard dag framfor seg, den skulle innehalde både smør og sukker.